Bagno

Moje zamknięte powieki paliły mi oczy. Czułem, że nic z tego nie będzie, że nie dam rady zasnąć. Trwałem jednak w tym stanie, bo co innego miałem robić? Wziąć się w garść, jak radziła mi rodzina? Zatrzymać się i spojrzeć, co ze sobą wyrabiam? Wyrabiałem, co chciałem, choć właściwie nie miałem takiego poczucia. Miałem poczucie, że ta moja łajba zwana życiem zmierza nieuchronnie ku przepaści, a ja byłem już zmęczony wiosłowaniem z nurtem rzeki. Brakowało mi już sił, poddałem się. Kiedyś na jednym ze swoich stu blogów ukułem termin „pogodna rezygnacja” i trzymałem się go mocno, choć wiedziałem, że to wszystko ciągnie mnie w dół.