Czy naprawdę masz wybór,
czy tylko myślisz, że go masz?

Irena Stanisławska: To nasza czwarta wspólna książka, ale wcześniej nigdy nie byłeś aż tak zmotywowany do pisania. Dlaczego teraz tak bardzo nalegałeś, żeby zabrać się za ten temat?

Robert Rutkowski: Większość książek, w których podejmowany jest temat alkoholu w naszym życiu, dotyczy problemu alkoholizmu – jak przestać pić, gdy jest się uzależnionym. Ja chcę napisać książkę o tym, dlaczego warto całkowicie przestać pić, nie mając wcześniej problemów z uzależnieniem, a najlepiej w ogóle nigdy nie zaczynać.

W czasie mojej ponad trzydziestoletniej pracy psychoterapeutycznej miałem możliwość obserwowania, do czego prowadzi ludzi kłamstwo na poziomie osobniczym, tylko w zakresie indywidualnej egzystencji. W tej książce chcę mówić o szczególnie niebezpiecznym zjawisku: o gigantycznych kłamstwach na temat alkoholu, praktykowanych przez struktury polityczne, społeczne, biznesowe i – co najsmutniejsze – religijne.

Do czego byliśmy zdolni jako ludzie przed wiekami czy tysiącami lat, obszernie pokazują różne dzieła pisane z zapałem, najpierw pismem obrazkowym, a potem w każdy inny sposób, jaki został wynaleziony. Brutalne morderstwa, nieludzka przemoc, najwymyślniejsze tortury, wszelkiego rodzaju wynaturzenia, chciwość, żądza władzy, lubieżność – to wszystko leży w naturze człowieka od zawsze. Zakładanie, że się ucywilizowaliśmy i teraz już na pewno jesteśmy istotami rozumnymi, że to tylko mroki przeszłości, że okres oświecenia nas oświecił, a okres romantyzmu nas uromantycznił, jest daleko idącą naiwnością. A nawet jest niebezpieczne, bo tracimy czujność i wolę dbania o dogmaty i zasady prawne czy moralne. Człowiek współczesny – wypełniony brakiem pokory, bałwochwalczym wpatrzeniem w swoją wydumaną wyjątkowość, oddający się bezkrytycznie różnym otępiającym czynnościom – zatraca się w poczuciu, że nie potrzebuje żadnych wskazówek, ponieważ wie lepiej, co dla niego dobre. Efekty takiej postawy widać w statystykach samobójstw, depresji, rozwodów, morderstw oraz liczbie ludzi uzależnionych i pozbawionych nie tylko sensu życia, ale też, co najgorsze, jakiejkolwiek woli czerpania z życia satysfakcji w przyjazny dla siebie i swoich bliskich sposób. Króluje hedonizm, zaślepiający jego wyznawców chwilowym ukojeniem w toksycznych rozkoszach różnych substancji psychoaktywnych, w salonach gier hazardowych czy w ramionach płatnych kochanek bądź kochanków. Kondycja psychiczna współczesnego człowieka według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) jest najgorsza w historii świata.